Անտառի արքան
Ծառը բաժանվել էր երկու մասի կայծակի հարվածից՝ ստանալով իր առանձնահատուկ տեսքը։
1928 թվականին ծառի մոտակայքում սկսվեց ամառանոցի կառուցումը՝ Աղասի Խանջյանի նախաձեռնությամբ, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես Խանջյանի ամառանոց։ Քանդակագործ Արա Սարգսյանը հաճախ էր այցելում Դիլիջան և լավ ծանոթ էր այդ վայրին։
Նկատելով ծառի արտահայտիչ ձևը՝ Սարգսյանը1967 թվականին վերադարձավ ամառանոց։ Իր հետ նա բերել էր հրակավից պատրաստված քանդակե գլուխը։ Տեղացիների օգնությամբ այն ամրացվեց ճյուղերի արանքում՝ վերածելով ծառը բնության և արվեստի յուրօրինակ համադրության։
Գեղարվեստական և ինստիտուցիոնալ համատեքստ
Անտառի Արքան գտնվում է Խանջյանի ամառանոցի մոտ, որը կառուցվել է 1920-ականների վերջում։
Այսօր և՛ շենքը, և՛ հարակից տարածքը պատկանում են Հայաստանի Հանրապետության Կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարությանը (ԿԳՄՍՆ), որը և որոշելու է ամառանոցի ապագան։
Միևնույն ժամանակ, Գրին Ռոք ընկերությունը աջակցել է պահպանման գործընթացին՝ ֆինանսավորելով տարածքի ուսումնասիրությունը մասնագետների հետ, կազմակերպելով հանրային լսումներ Դիլիջանի համայնքի հետ և ներկայացնելով պահպանության առաջարկություններ։